Auteur: Historische Vereniging Oud-Beijerland

In een eerder artikel op deze website las u over een schilderij dat de Historische Vereniging Oud-Beijerland van een anonieme schenker heeft ontvangen. Dit prachtige werk is nu voor iedereen te zien in het trappenhuis van het Oude Raadhuis aan de Waterstal.

Het schilderij toont Lamoraal van Egmont in de laatste ogenblikken van zijn leven, vlak voordat hij op 5 juni 1568 op de Grote Markt in Brussel op last van Fernando Álvarez de Toledo, de hertog van Alva, zal worden geëxecuteerd. De onthoofding van Egmont (en Horne) leidde tot groot protest in de Nederlanden en wordt wel beschouwd als het begin van de Nederlandse Opstand tegen de Spanjaarden.

Het schilderij is gemaakt in 1834 door Jean Désiré de Fiennes. Jean Désiré de Fiennes is op 8 oktober 1800 in Anderlecht geboren. Hij was leerling van de schilder Joseph Paelinck en later kreeg hij nog les aan de Amsterdamse Academie.

In 1825 werd aan de nog jonge schilder de Prix de Rome uitgereikt, wat hem Fl. 1200,– opleverde ter volmaking van zijn “kunstvermogen”. Hij vertrok in dat jaar naar Rome waar hij tot 1829 verbleef om daarna terug te keren naar Brussel. Eén van zijn bekendste werken is: “Adam en Eva bij het lijk van Abel” in het Amsterdam Museum.

Jean Désiré de Fiennes overleed op 11 november 1879 in Anderlecht.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Zo lang als men zich kan herinneren werd in het Spui op zalm gevist. De plek waar de voormalige zalmvisserij zich bevond staat Bekend als ‘Klein Profijt” en is altijd een plek vol bedrijvigheid geweest.

Op 6 februari 1916 vroeg zalmvisser Willem de Jong een bouwvergunning aan bij de voormalige gemeente Heinenoord voor de bouw van een volkskeet,. Deze keet is nu in gebruik als vergaderzaal en bar.

Op 26 februari dient Willen de Jong nogmaals een bouwvergunning in. Ditmaal voor de bouw van een ‘bazenwoning’. De vergunning werk verleend. In de voormalige woning is anno 2026 in gebruik als bezoekerscentrum ‘Klein Profijt’.

De panden op Klein Profijt zijn in verf vereeuwigd door Arie Dubbeldam. Het schilderij hangt nu in de voormalige volkskeet op Klein Profijt.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In het jaar 1900 werd de haven op een breedte 40 meter gebracht en van een beschoeiing voorzien, waarna aan de oostzijde van de haven een bouwterrein ontstond. Achter de Oostkade begin hiermee in feite het eerste industrieterrein van Oud-Beijerland. Er moet in die tijd ook al een brug zijn geweest, want in mei 1902 werd aan D.K. Bons het uitbaggeren van de haven “[..vanaf het Spui tot aan de brug..].” gegund voor Fl. 1.495, –.

Het huis op de voorgrond villa op de foto hierboven is villa ‘Emergo’ werd gebouwd voor rekening van Anthony Pieter van Ooijen, die aan de Oostkade een houtzagerij had, aan de Havendam een kolenhandel en daarnaast directeur was van Stoombootmaatschappij ‘Oude Maas’. Hij was ook nog van 1889 tot aan zijn overlijden in 1909 lid van de gemeenteraad voor de Anti-Revolutionaire Partij.

Later heeft tandarts J.F. Schieck hier vele jaren zijn praktijk uitgeoefend. De brug die leidde naar zijn praktijk stond hierdoor ook wel bekend als ‘de brug der zuchten’.

Toen aan de Scheepmakershaven een nieuwe gasfabriek werd gebouwd moest de vaste brug over de haven worden vervangen door een beweegbare brug, zodat de kolenschepen de nieuwe fabriek zouden kunnen bereiken. De brug werd in 1921 gemaakt voor een bedrag van Fl. 31.000,– door de Fa. J.D. Smit uit Papendrecht.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Vandaag starten we met het WK voetbal. Hoe het met het Nederlands elftal zal vergaan weten we nog niet, maar velen van ons zullen terugdenken aan het EK van ’88 toen het Nederlands elftal Europees kampioen werd.

In het kampioenselftal speelden destijds maar liefst twee Oud-Beijerlanders mee: de geboren Oud-Beijerlander Adri ‘De Spijker’ van Tiggelen (vanwege zijn tanige postuur en harde tackles) en de op dat moment in Oud-Beijerland wonende Sjaak Troost.

Op 27 juni 1988 liep het voltallige dorp uit om deze Beijerlanders te huldigen.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In 1820 maakt het perceel onderdeel uit van een boomgaard in eigendom van de korenmolenaar Jacob van Driel. Nadat de boomgaard enkele malen van eigenaar is gewisseld, komt in 1903 een deel van de boomgaard in het bezit van apothekersbediende Aart Cornelisz. de Jong. In 1904 laat hij hier dit huis bouwen en bewoont het zelf met zijn gezin.

Hij vertrekt in september 1919 met zijn gezin naar Rotterdam, waar hij aan de Brielselaan een kruidenierszaak annex drogisterij begint. Het pand wordt in datzelfde jaar verkocht.

Op de ansichtkaart betreft het het tweede pand van links. Het eerste pand links is in latere jaren afgebroken.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Op de hoek van de Beneden Molendijk en de Nobelstraat, waar nu het Molenplein is, stond eerder een smederij. Op 26 september 1910 vraagt de smid Adrianus Boot een bouwvergunning aan voor de bouw van een werkplaats voor bankwerk en hoefbeslag op de plaats waar al een smederij van hem stond. Volgens de bouwaanvraag wordt de werkplaats verlicht met ‘Petroleum gloeilicht’.

De vergunning wordt op 20 augustus 1910 door burgemeester en wethouders verleend, ondanks bezwaren van de Nederlandsche Israëlitische gemeente tot op het niveau van de Koningin. De Nederlandsche Israëlitische gemeente wil namelijk voorkomen dat er werkzaamheden verricht worden tijdens de godsdienstoefeningen in de nabijgelegen synagoge. De vergunning blijft echter in stand.

Op 4 februari 1930 wordt de smederij overgedaan aan de Gebr. H&C Korporaal, zo blijkt uit een advertentie in het Nieuwsblad gewijd aan de belangen van de Hoeksche Waard.

De foto hierboven toont het pand waarbij we rechts de Nobelstraat inkijken. Eind jaren ’70 van de vorige eeuw is het pand afgebroken. Sindsdien heeft het dienst gedaan als parkeerterrein. In 2014 is deze plek herdoopt tot Molenplein.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.}