Eerder wijdden we al een Pareltje aan de Oud-Beijerlandse sigarenindustrie, met als grootste fabriek “Het Wapen van Oud-Beijerland” van Fa. A. Kruithof. Ook in die tijd werd door Kruithof al veel aandacht besteed aan het promoten van hun product. Hieronder enkele van deze reclame-uitingen.

Eén van de bekendste merken van “Het Wapen van Oud-Beijerland” was WIGARI. De naam is ontstaan door een samenvoeging van de namen van zonen Willem en Gerrit en vader Arie.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Deze foto’s zijn gemaakt door Joris Buitendijk. Met een bijzonder oog voor detail en schoonheid heeft de in 2020 overleden Joris Buitendijk het dorp in winterse sferen vastgelegd.

Joris Buitendijk heeft in zijn leven veel gefotografeerd in Oud-Beijerland. Kort voor zijn overlijden heeft hij de Historische Vereniging Oud-Beijerland zijn grote fotocollectie van ca. 37.000 foto’s geschonken.

Meer foto’s van Oud-Beijerland in winterse sferen door de lens van Joris Buitendijk zijn te vinden onder het thema Zien.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In 1913 laten de gezusters Neeltje, Bastiaantje en Maria Hoogenboom, woonachtig aan de
West-Voorstraat, enkele woonhuizen aan de Steenenstraat en de Baan (Prins Bernhardstraat) afbreken en laten hier een nieuw woonhuis bouwen.

In 1927 verkopen zij het pand aan Bastiaantje Heiltje Steenhoek. Zij is sinds 4 januari 1922 weduwe van Anthonie Taselaar.

In 1969 wordt het pand verkocht aan de gemeente.

Als bewoner Johannes Bijl in 1971 is vertrokken, wordt het pand afgebroken voor de verbreding van de Prins Bernhardstraat en een betere doorgang naar de Steenenstraat.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In 1904 vroeg muziekvereniging “de Harmonie” een vergunning aan voor het plaatsen van een muziektent. Dit verzoek werd door de gemeente geweigerd. In 1908 gaf het bestuur van de Oud-Beijerlandse polder echter wél toestemming voor het plaatsen van een muziektent. In de Poldervliet, want die was eigendom van de polder en daar had de gemeente geen zeggenschap over.

Omstreeks 1950 was de muziektent in zeer slechte staat en is er een nieuwe muziektent gebouwd. In 1984 werd de niet meer in gebruik zijnde muziektent verkocht aan Ruud Hulstaert, die er een snoepwinkel vestigde. Sindsdien heeft de muziektent verschillende bestemmingen gehad.

Sinds 2016 is de muziektent in gebruik door “De Ark”. De foto’s achter de ramen zijn geleverd door de Historische Vereniging Oud-Beijerland

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

15 november 2025 was het weer zover: Sint-Nicolaas arriveerde met een boot vol vrolijke Pieten in de haven van ons mooie dorp. Dat Sint-Nicolaas een goede band met ons dorp heeft die al jaren teruggaat wordt duidelijk uit onderstaande foto’s die we in ons archief tegenkwamen

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In 1906 verkoopt de weduwe van Arie de Groot, Lideweij Steenhoek een huis en erf aan de gemeente. Die laat het pand afbreken en verkoopt in 1907 een deel van het perceel aan Hendrientje Jaarveld. Zij vraagt op 21 februari 1907 een bouwvergunning voor de bouw van een winkel en woonhuis.

In het nieuwgebouwde pand begint haar schoondochter Anna Donkersloot een hoedenwinkel met ook verkoop van bont.

In 1916, als de hoedenwinkel van Anna Donkersloot wordt verplaatst naar Oostdijk 9, wordt het pand verhuurd aan Willem Frederik Wiebes. Hij verkoopt hier huishoudelijke artikelen en galanterieën.
In de volksmond “de hoge Wiebes” genoemd, dit ter onderscheiding van Barend Marinus Wiebes – en later zijn dochter Annemie – die hun winkel hebben aan de Oost-Voorstraat 6.

7/14 Juni 1950 wordt het pand geveild en gekocht door de gemeente. Het wordt in 1965 afgebroken voor de verbreding van de toegang naar de Ooststraat.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Oud-Beijerland bezat tot halverwege de vorige eeuw een levendige sigarenindustrie. In het jaar 1878 opende Arie Kruithof uit Heinenoord hier een sigarenfabriek en winkel in een pand aan de Molendijk.

Dit zou uitgroeien tot sigarenfabriek “het Wapen van Oud-Beijerland“, waar op het hoogtepunt meer dan 60 sigarenmakers hun werk vonden.

Ons dorp bood ook plaats aan een aantal kleinere zelfstandige sigarenmakers die officieel onder octrooi een sigarenmerk voerden. Sommigen zelf met meerdere merken. De Historische Vereniging van Oud-Beijerland heeft enkele van deze octrooien in haar archief opgenomen:

In de hoogtijddagen van deze industrie produceerden de Oud-Beijerlandse sigarenfabrieken gezamenlijk wekelijks 150 tot 160 duizend sigaren, waarmee zo’n 120 mensen dagelijks hun brood verdienden.

Sinds de tweede helft van de vorige eeuw is de industrie verdwenen uit ons dorp.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

De fruitteelt heeft in vroegere jaren altijd een rol gespeeld in de geschiedenis van Oud-Beijerland. In 1903 vonden enkele inwoners van Oud-Bijerland de tijd rijp om hun krachten te bundelen in de centrale tuinbouwvereniging “De Hoeksche Waard“.

De eerste veiling vond plaats in 1904. Als snel verhuisden de activiteiten van de vereniging van de Beneden Molendijk naar de Ooststraat, waar een nieuw en ruimer gebouw werd opgericht.

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog bleek het gebouw aan de Oostdijk te klein te zijn en werden de activiteiten opnieuw verplaatst. Dit keer naar een locatie aan de Langeweg.

De panden aan de Ooststraat hebben daar nog jaren leeggestaan, voor ook zij uiteindelijk ten prooi zijn gevallen aan de slopershamer. De herinnering leeft echter voort in de naam van het winkelcentrum De Veilingpassage, dat rond de eeuwwisseling op deze locatie is gebouwd.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

Tot 1968 bestond het pand Oostdijk 49 uit drie afzonderlijke panden:

• Oostdijk 45, waar de bakkerij van Dries de Jong gevestigd was;
• Oostdijk 47, Vishandel “De Noordzee” van de gebroeders Ringelenberg, later van Jan Hendrik Ringelenberg en zijn echtgenote Aagje Stolk; en
• Oostdijk 49, waar Europa Meubelen van DAVO gevestigd was.

In 1968 zijn de drie panden afgebroken en herbouwd tot Oostdijk 49, waar tot voor kort “Bristol ” was gevestigd.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.} 

In 1955 werd Oud-Beijerland uitgebreid met de woonwijk Croonenburgh. Deze naam is te danken aan de Heren van Lynden van Croonenburgh, die omstreeks 1600 veel bezittingen in Oud-beijerland hadden.

Melkboer Joop Both kwam op het idee een speeltuinvereniging op te richten voor de kinderen uit deze nieuwe wijk en de rest van Oud-Beijerland. Dankzij steun van de plaatselijke politiek kon dit plan gerealiseerd worden.

De gemeente stelde een terrein beschikbaar en een subsidie van 5.000 gulden. Met veel vrijwilligers kwam de speeltuin tot stand.

Inmiddels is de speeltuin verplaatst naar de Boezemsingel, maar wordt nog steeds beheerd door een vereniging en draait volledig op de inzet van vrijwilligers.

^{Dit Pareltje van de week bevat slechts een vleugje historie. De hele geschiedenis kunt u inzien in ons Historisch Informatiepunt (HIP) in het Oude Raadhuis.}